(ANKARA) – Demokrat Parti Genel Başkanı Gültekin Uysal, Türkiye’de hayvancılığın, tarım başlığı olmaktan çıkıp, doğrudan bir yönetim ve ekonomi sorunu haline geldiğini belirterek, “Türkiye’de dana etinin kilogram fiyatı bugün 21–22 dolar bandındadır. Bulgaristan’da, Yunanistan’da, Irak’ta, İran’da ve Gürcistan’da dana eti Türkiye’den belirgin biçimde daha ucuzdur. Daha çarpıcı olan ise 15 yıldır iç savaş yaşayan Suriye’de dahi dana etinin Türkiye’dekinin yaklaşık yarı fiyatına satılmasıdır” ifadesini kullandı.
iştir. Açıklanan her yeni destek paketi, geçmişte defalarca denenmiş ve başarısız olmuş politikaların tekrarıdır. Sorunun kaynağı yanlış teşhis edilince ve sorunu çözme iyi niyetinden uzak olunca, ortaya konulan her tedavi de kaçınılmaz olarak sonuçsuz kalmaktadır” dedi.
Demokrat Parti Genel Başkanı Gültekin Uysal, sosyal medya hesabından yaptığı açıklamada, Türkiye’de hayvancılık sektöründe yaşanan fiyat artışlarının üreticiden değil, yapısal politika hatalarından kaynaklandığını belirtti.
Hayvancılığın artık yalnızca bir tarım başlığı değil, doğrudan bir yönetim ve ekonomi sorunu haline geldiğini ifade eden Uysal, Türkiye’de dana etinin kilogram fiyatının 21–22 dolar bandında olduğunu belirtti.
Uysal’ın konuya ilişkin paylaşımı şöyle:
“Türkiye’de hayvancılık tarım başlığı olmaktan çıkmış, doğrudan bir yönetim ve ekonomi sorunu haline gelmiştir. Açıklanan her yeni destek paketi, geçmişte defalarca denenmiş ve başarısız olmuş politikaların tekrarıdır. Sorunun kaynağı yanlış teşhis edilince ve sorunu çözme iyi niyetinden uzak olunca, ortaya konulan her tedavi de kaçınılmaz olarak sonuçsuz kalmaktadır.
Türkiye’de dana etinin kilogram fiyatı bugün 21–22 dolar bandındadır. Bulgaristan’da, Yunanistan’da, Irak’ta, İran’da ve Gürcistan’da dana eti Türkiye’den belirgin biçimde daha ucuzdur. Daha çarpıcı olan ise 15 yıldır iç savaş yaşayan Suriye’de dahi dana etinin Türkiye’dekinin yaklaşık yarı fiyatına satılmasıdır. Bu tablo, meselenin ne coğrafya ne güvenlik ne de hayvan varlığıyla açıklanamayacağını göstermektedir.
“Her yıl yüz binlerce ton yem ithalatı yapılmaktadır”
Türkiye’de hayvancılığın maliyet yapısı bozulmuştur. Yem, toplam maliyetin yaklaşık yüzde 65–70’ini oluşturmaktadır. Türkiye yem hammaddelerinde büyük ölçüde dışa bağımlıdır. Yemlik mısır, soya küspesi ve arpa gibi temel girdilerde iç üretim yetersiz kaldığı için her yıl yüz binlerce ton yem ithalatı yapılmaktadır. Dövizle ithal edilen yem, TL ile satış yapan üreticinin maliyetini sürekli yukarı çekmekte, bu maliyet zincirleme biçimde et fiyatlarına yansımaktadır. Bu koşullar altında üreticiye hayvan dağıtmak; meseleyi çözmek değil, sorunu ertelemektir. Hayvan sayısını artırmak, eğer yem maliyeti düşürülmüyorsa, yalnızca zarar eden işletme ve batan girişimci sayısını artırır.
“Böyle bir ortamda sürdürülebilir üretimden söz edilemez”
Geçtiğimiz günlerde açıklanan küçükbaş destek projeleri de aynı yapısal hatayı tekrar etmektedir. Hayvan verilmekte, bakım desteği vaat edilmekte, kredi imkanı sunulmaktadır. Ancak üretici hâlâ pahalı yemle, pahalı enerjiyle, pahalı mazotla üretim yapmak zorundadır. Üstelik üreticinin satış fiyatı üzerinde hiçbir belirleyici gücü yoktur. Piyasa, ithalat sopasıyla her an baskılanabilmektedir. Böyle bir ortamda sürdürülebilir üretimden söz edilmesi mümkün değildir.
“Sonuçta ne üretici para kazanabilmekte ne de vatandaş ucuz ete erişebilmektedir”
Hayvancılığı ithalatla birlikte yürütmeye çalışan hiçbir ülke başarılı olamaz. Ya üreticiyi korursunuz ya da ithalatla fiyat baskılarsınız.
Türkiye yıllardır bu iki tercihi aynı anda yapmaya çalışmakta, bunun bedelini hem üreticiye hem tüketiciye ödetmektedir. Sonuçta ne üretici para kazanabilmekte ne de vatandaş ucuz ete erişebilmektedir.
Bütün bu tablo bize bugün şunu göstermektedir: Türkiye’nin hayvancılık sorunu üreticinin yetersizliği değildir. Çiftçi gayretkardır, üretici tecrübelidir. Sorun, ithalata dayalı, günü kurtaran, popülist ama iktisadi gerçeklerle çelişen art niyetli ve iş bilmez politikalardır. Hayvancılık, hayvan dağıtarak değil; yem bitkileri üretimini artırarak, girdi maliyetlerini düşürerek, ithalatı istisna haline getirip yerli üretimi esas alarak ayağa kalkar. Devletin görevi piyasaya günübirlik müdahaleler yapmak değil, üreticiye öngörülebilir bir ekonomik zemin sunmaktır. Aksi halde bugün küçükbaşta yaşanan sorun yarın büyükbaşta, bugün kırmızı ette görülen tablo yarın beyaz ette tekrar edecektir. Sonuç değişmeyecektir: pahalı gıda, üretimden kopan çiftçi ve geçim derdiyle boğuşan vatandaş… Türkiye’nin ihtiyacı yeni projeler değil, doğru bir tarım ve hayvancılık aklıdır. Bu akıl, ithalatla değil üretimle, geçici pansumanlarla değil kalıcı çözümlerle hareket etmekten geçmektedir.”
